در روايتي آمده است که خواب صبح از ناداني انسان سرچشمه مي گيرد. اين روايت بدين معناست که اگر انسان بداند نخوابيدن در اين ساعات از روز چه فوايدي دارد، هرگز نمي خوابد اما نسبت به اين مسئله نادان است.معمارياني با اشاره به اين که سحرخيزي در وسعت رزق، زيبايي چهره و اخلاق حسنه تاثير دارد، مي گويد: علماي اخلاق تاکيد مي کنند که اگر مي خواهيد اخلاق حسنه داشته باشيد، سحرخيز باشيد. از طرف ديگر سحرخيزي باعث تقويت اراده فرد مي شود. زيرا خواب صبح که در ادبيات ما به «شکرخواب» معروف است، بسيار شيرين است و مقاومت براي نخوابيدن در اين ساعات فقط کار انسان هاي بااراده است.
در واقع همان زماني که به بيداري و سحرخيزي توصيه شده است، خواب بسيار لذت بخشي دارد و سحرخيزي يعني غلبه بر اين خواب لذت بخش براي رسيدن به دستاوردهاي بهتر و بزرگ تر، مقاومت در برابر خواب صبحگاهي و کسب اين لذت اراده انسان را تقويت مي کند، کسي که بتواند در مقابل اين لذت مقاومت کند در طول زمان قادر خواهد بود با تقويت اراده در برابر لذت گناهان هم مقاومت کند. حتي شايد بتوان گفت قدرت روحي افراد با چنين تمرين هايي افزايش پيدا مي کند. چنان که افرادي که عادت به سحرخيزي دارند، به طور کلي مقاوم ترند و قدرت روحي بالاتري دارند، بسياري از روستاييان که عادت به سحرخيزي دارند، انسان هاي مقاوم و با استقامتي هستند و در برابر مشکلات به زانو در نمي آيند.
يکي از ويژگي هاي اصلي اين افراد همين سحرخيزي است. سحرخيزي و غلبه بر خواب صبح در طول زمان از آن ها انسان هاي با استقامت و مقاومي مي سازد که ديگر افراد ناخودآگاه با حضور در کنار آن ها اين قدرت را احساس مي کنند.اصولا يکي از ويژگي هاي مشترک انسان هاي موفق و خلاق سحرخيزي است. نتايج تحقيقات نشان مي دهد افرادي که به توفيقات بسيار بزرگي در زندگي خود رسيده اند، سحرخيز بوده اند.
در گذشته تعداد بيشتري از مردم سحرخيز بودند، اما متأسفانه در حال حاضر اين عادت متعلق به نسل گذشته است و فقط پدربزرگ و مادربزرگ ها هستند که عادت به سحرخيزي دارند.
پاسخ با نقل قول
