مشكل از كجاست؟

متخصصان اورولوژي تاكيد مي‌كنند كه براي يافتن بهترين راه درمان ناتواني‌هاي جنسي، ابتدا بايد تشخيص داد كه اين ناتواني از چه نوعي است، يعني از نوع اوليه يا ثانويه است. مرداني كه ناتواني جنسي از نوع اوليه دارند، توانايي كافي براي انجام يك رابطه جنسي را به طور مطلوب ندارند؛ اين نوع ناتواني بيشتر دلايل رواني و اضطرابي دارد و درمان آن به مشاوره‌هاي روان‌شناسي وابسته است.

کارشناسان این امر معتقدند، كه دسته بزرگي از ناتواني‌هاي جنسي كه به طور تدريجي هم ايجاد مي‌شود، به وجود بيماري‌هاي زمينه‌اي در شخص برمي‌گردد.

براساس تحقيقات پزشكي 70 درصد از ناتواني‌هاي جنسي از عواقب ابتلاي افراد به ديابت، بيماري‌هاي كليه، سفت‌شدگي بافت‌ها، اختلالات غدد، فشار خون بالا و همچنين بيماري‌هاي اعصاب باز مي‌گردد.

يافته‌ها نشان مي‌دهد كه بين 50 تا 60 درصد افراد مبتلا به ديابت دچار ناتواني جنسي هستند. در چنين مواردي هم بايد به جاي بهره‌گيري از داروهاي محرك جنسي، به دنبال درمان‌هاي تخصصي براي بيماري‌هاي زمينه‌اي بود.

دكتر ايجادي نيز با تاكيد بر مصرف سيگار و برخي مواد مخدر به عنوان كاهش‌دهنده قواي جنسي مي‌گويد: برخي از داروهايي كه براي درمان فشار خون، زخم معده، افسردگي، سرطان پروستات يا حتي براي جلوگيري از طاسي و كمك به رژيم‌هاي غذايي استفاده مي‌شود، ممكن است عوارض جانبي مثل ناتواني جنسي داشته باشد. در اين موارد ناتواني جنسي فقط تا زمان مصرف اين داروها ادامه خواهد داشت. حتي برخي اعمال جراحي بر روي نخاع، پروستات، مثانه و لگن نيز ممكن است به ناتواني جنسي منتهي شود كه درمان خاص خود را مي‌طلبد.