آتشی كه هيزم آن مردم هستند
گاهى بعضى ازمسئولين ديديم آنچنان غرق دركار ميشوند كه يادشان ميرود از وجود همسرانشان و فرزندانشان؛ و اين ضايعاتى را درست میكند. يعنى اينجورنيست كه ما پاى تعارف باشد بگوئيم: آقا! خواهش ميكنيم بيشتر شما به خودتان برسيد، شما هم بگوئيد نه، اشكال ندارد. اينجورى نيست. اين يك تكليفى است كه انسان بايستى همسرش، فرزندانش، خانوادهاش و كانون خانوادگى را حفاظت بكند. « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ» [ای كسانی كه ايمان آورده ايد، خود و خانواده خود را از آتشی كه هيزم آن مردم و سنگها هستند نگه داريد]؛ خودتان و اهلتان راحفظ كنيد.
18/06/1388
قرآن مىفرمايد كه: «قوا انفسكم و اهليكم نارا وقودها الناس و الحجارة»؛ هم خودتان را حفظ كنيد، هم اهلتان را. اين خطاب به مردها و زنها، هر دو، است. اهل هر انسانى عبارت است از خانواده و نزديكان او. زن شما، اهل شما مردها و مرد شما، اهل شما زنهاست. هم خودتان را از غلتيدن در آتش حفظ كنيد، هم اهلتان را حفظ كنيد. علاوه بر اين، حفظ عناصر اصلى داخل كانون خانواده، به حفظ خود انسان هم كمك مىكند. همسران؛ زنها، مردها را و مردها، زنها را مىتوانند از لبهى پرتگاه دوزخ نجات دهند و به بهشت بكشانند.
25/5/1383
پاسخ با نقل قول
