اولیا و ائمه اطهار در زمان خود آثار گران قدری برجای گذاشته اند که بعضا با دست خط شریف شان بوده، ولی بسیار بعید است که اکنون آن آثار موجود باشد، زیرا آثار در گذر زمان به عللی از بین رفته یا حالت ماندگاری خود را از دست داده اند .
در مورد ائمه اگر اثر مخطوطی با خط شریف شان می توانست بماند، در گذر زمان از بین رفته و از دسترس خارج شده یا آن که توسط دشمنان نابود شده است ، خوشبختانه کم نبودند افراد موثقی که به آن ها اصحاب امام و یا راویان حدیث می گفتند، ایشان سعی بلیغی در حفظ و نشر آثار گرانقدر پیشوایان دین نموده ، میراث عظیم و پر ثمری را دست به دست و یا سینه به سینه تا عصر کنونی منتقل کرده اند .
در منابع روایی شیعه برای امامان (علیهم السلام) ده ها کتاب و تألیفات بر شمرده اند. برخی از این کتاب ها توسط امام پیشین نگاشته شده ، سپس به عنوان میراث امامت به امامان بعدی رسیده است، برخی میراث از سلسله پیامبران پیشین بوده ، برخی با املای امامان توسط شاگردان نوشته، برخی توسط امامان برای هدایت افرادی خاص و یا درخواست عده ای نگاشته شده است