(آيه 23)- سپس با لحنى تهديدآميز مىفرمايد: «و خداوند آنچه را در دل پنهان مىدارند به خوبى مىداند» (و الله اعلم بما يوعون).
خداوندا از نيات و اهداف آنها، و انگيزههائى كه سبب اين تكذيبهاى مستمر مىگردد، با خبر است هر قدر آنها بر آن پرده پوشى كنند و سر انجام كيفر همه آن را به آنها خواهد داد.
(آيه 24)- و در اين آيه، مىفرمايد: «پس آنها را به عذابى دردناك بشارت ده» (فبشرهم بعذاب اليم).
تعبير به «بشارت» كه معمولا در خبرهاى خوش به كار مىرود در اينجا نوعى طعن و سرزنش است، اين در حالى است كه مؤمنان را حقيقتا بشارت به نعمتهاى گسترده بهشتى مىدهد، تا تكذيب كنندگان دوزخى در حسرت و اندوه فرو روند.
(آيه 25)- در آخرين آيه اين سوره، به صورت يك استثناء بار ديگر به سرنوشت مؤمنان صالح العمل اشاره كرده، مىفرمايد: «مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند كه براى آنها پاداشى است قطع نشدنى» (الا الذين آمنوا و عملوا الصالحات لهم اجر غير ممنون).
اين آيه راه بازگشت را به روى كفار مىگشايد، و مىفرمايد: اين عذاب اليم از كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و اعمال صالح انجام دهند قطعا برداشته شده و پاداش دائم و نقصان ناپذير به آنها داده مىشود.
«پايان سوره انشقاق»
