(آيه 45)- نعمتهاى هشتگانه بهشت: در آيات گذشته ديديم كه چه سان خداوند نتيجه كار شيطان و ياران و همگامان و پيروان او را شرح داد، و درهاى هفتگانه جهنم را به روى آنها گشود.
طبق روش قرآن كه از مسأله مقابله و تقارن، براى تعليم و تربيت، بهرهگيرى مىكند، در اين آيات هشت نعمت بزرگ مادى و معنوى به تعداد درهاى بهشت بيان شده است:
1- در آغاز به يك نعمت مهم جسمانى اشاره كرده، مىگويد: «پرهيزكاران در باغهاى سرسبز بهشت، و در كنار چشمههاى زلال آن خواهند بود» (إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ).
ذكر «جنات» و «عيون» به صيغه جمع، اشاره به باغهاى متنوع و چشمههاى فراوان و گوناگون بهشت است كه هر كدام لذت تازهاى مىآفريند.
(آيه 46)- دوم و سوم: سپس به دو نعمت مهم معنوى كه «سلامت» و «امنيت» است اشاره مىكند، سلامت از هرگونه رنج و ناراحتى، و امنيت از هرگونه خطر، مىگويد: فرشتگان الهى به آنها خوش آمد گفته، مىگويند: «داخل اين باغها شويد با سلامت و امنيت كامل» (ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ).
(آيه 47)- چهارم: «ما هرگونه حسد و كينه و عداوت و خيانت را از سينههاى آنها مىشوييم و بر مىكنيم» (وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ).
چرا كه تا قلب انسان از اين «غلّ» شستشو نشود نه سلامت و امنيت فراهم مىشود و نه برادرى و اخوت.
5- «در حالى كه همه برادرند» (إِخْواناً).
و نزديكترين پيوندهاى محبت در ميان آنها حكمفرماست.
6- «در حالى كه بر سريرها رو بروى يكديگر قرار گرفتهاند» (عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ).
آنها در جلسات اجتماعيشان گرفتار تشريفات آزار دهنده اين دنيا نيستند و مجلسشان بالا و پايين ندارد همه برادرند، همه رو بروى يكديگر و در يك صف، نه يكى بالاى مجلس و ديگرى در كفش كن.
