موضوع: حكمتهاي نهج البلاغه

حكمت 20 :

وَ قَالَ [عليه السلام] أَقِيلُوا ذَوِى الْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ فَمَا يَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلَّا وَ يَدُ اللَّهِ بِيَدِهِ يَرْفَعُهُ .

از خطاء و لغزشهاي جوانمردان بگذريد که از آنان کسي نمي‏لغزد مگر آنکه دست (لطف) خدا به دست او است که او را (از آن لغزش) بلند مي‏نمايد (موفق مي‏سازد تا از آن خطاء و زشتي باز گردد، خلاصه خداوند نيکوکاران را توفيق عطاء فرمايد تا بر اصلاح خطاي خود بکوشند).