توفیق حضور
علامه حسن زاده آملی می فرماید:
«آنگاه كه نماز را به پایان آوردى، سر به سجده نهاده و بگو: اَللّهُمَّ ارزُقنِى حَلاوَةَ ذِكرَكَ وَ لِقائَكَ وَ الحُضُورَِ عِندَك (14) خدایا! شیرینى یادت را به من بچشان، خدایا! دیدارت را روزى من بگردان. پروردگارا! توفیق حضورت را به من عنایت به فرما.» (15)
كرامتى از حكیم الهى قمشه اى
آیة الله حسن زاده آملى در مورد استاد خود علامه میرزا مهدى الهى قمشه اى (1318 - 1393) مى نویسد:
... وقتى در جلسه درس، كف پایش را بوسیدم و خودش در ابتدا توجه نداشت، بنده در كنارش دو زانو نشسته بودم و ایشان چهار زانو، لذا توفیق بوسیدن كف پایش را یافتم.
بعد از بوسیدنم ناراحت شد و با من مواجه شد و فرمود: آقا چرا اینطور مى كنى؟ عرض كردم: آقا حق شما بر من بسیار عظیم است. نمى دانم چه كنم مگر به این تقبیل دلم تشفّى یابد و آرام گیرد و خودم را لایق نمى بینم كه دست مبارك شما را ببوسم.
پی نوشت:
(14) منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئى)، ج19، ص317
(15) منبع: صراط سلوک
پاسخ با نقل قول
